موارد کاربرد ماضی التزامی
موارد کاربرد ماضی التزامی
1- بیان وقوع فعل در گذشته همراه با شک و تردید. (شاید تا به حال رفته باشد.)
2-بیان وقوع فعل در گذشته همراه با آرزو و تمنا. (ای کاش آمده باشد.)
3- بیان فعل همراه با شرط. (اگر کسی نتوانسته باشد...)
4- بیان فعل همراه با تشبیه. (مثل این است که چیزی که چیزی را گم کرده باشم.)
5- بیان فعل بعد از ادات استثناء. (من نگفته ام مگر این که شما گفته باشید.)
6- بیان فعل در مقام لزوم یا صواب. (گوینده باید طبعی توانا داشته باشد.)
7- در جمله پیرو به جای مضارع التزامی. (خیلی ساده آمده بود تا حرفی زده باشد.)
8- به جای فعل امر از ساخت دوم مشخص داشتن. (این را هم اطلاع داشته باشید...)
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۶ ساعت 21:55 توسط ڪیمیا سادات ناظمے
|
بیست سال بعد شما از ڪارهایے ڪہ انجام ندادہ اید ناراحت مے شوید نہ ڪارهایے ڪہ انجام دادہ اید، پس طناب قایق تان را از ساحل باز ڪنید و از ساحل امن خود بہ سوے آبهاے آزاد برانید و خطر ڪنید. جستجو ڪنید، رویا بسازید و ڪشف ڪنید. (مارڪ تواین)